การวิเคราะห์และป้องกันความเสียหายของผิวฟันเฟือง
อธิบายสาเหตุ ลักษณะ และวิธีป้องกันความเสียหายผิวฟันเฟือง ทั้งพิทติ้ง การสึกหรอ สกัฟฟิ่ง และฟันหัก พร้อมแนวทางเพิ่มความแข็งผิวฟันและเลือกน้ำมันหล่อลื่น EP
รูปแบบความเสียหายที่พบบ่อย#
1. การเกิดหลุมสึกที่ผิวฟัน (Pitting)#
ผิวฟันภายใต้ความเค้นสัมผัสแบบวัฏจักร เกิดการหลุดล่อนของโลหะผิวหน้าเป็นหลุมเล็ก ๆ
- สาเหตุ: ความเค้นสัมผัสเกินขีดจำกัดความล้าของวัสดุ; การหล่อลื่นไม่เพียงพอ
- ลักษณะ: ผิวฟันเกิดหลุมเล็ก ๆ แล้วค่อย ๆ ขยายเป็นการหลุดล่อนเป็นพื้นที่กว้าง
- การป้องกัน: เพิ่มความแข็งผิวฟัน (HRC 58 ขึ้นไป); เลือกใช้น้ำมันหล่อลื่นที่มีสารเติมแต่ง EP
2. การสึกหรอของผิวฟัน (Wear)#
- สาเหตุ: การหล่อลื่นไม่ดี; อนุภาคแข็งจากภายนอกเข้าไปในบริเวณที่ขบกัน
- ลักษณะ: ความหนาฟันลดลง รูปทรงฟันเปลี่ยนไป เสียงรบกวนจากการส่งกำลังเพิ่มขึ้น
- การป้องกัน: เพิ่มการกรองน้ำมันหล่อลื่น; ชุบแข็งผิวฟัน
3. การสึกหรอแบบยึดติด (Scuffing)#
- สาเหตุ: ความเร็วสูงและภาระหนักทำให้อุณหภูมิผิวฟันสูงเกินไป; ฟิล์มหล่อลื่นแตก
- ลักษณะ: ผิวฟันปรากฏรอยฉีกขาด
- การป้องกัน: เลือกใช้น้ำมันหล่อลื่น EP; ทำฟอสเฟต/ซัลไฟด์ที่ผิวฟัน
4. การแตกหักของฟัน (Tooth Breakage)#
- สาเหตุ: แรงกระแทกจากการรับภาระเกิน; ความเข้มข้นของความเค้นที่โคนฟัน
- ลักษณะ: เกิดรอยร้าวที่โคนฟันจนกระทั่งหักออกทั้งหมด
- การป้องกัน: ปรับปรุงรัศมีโค้งที่โคนฟันให้เหมาะสม; พ่นเม็ดเพิ่มความแข็งแรงที่โคนฟัน Geyon Transmissionตรวจสอบผิวฟัน 100% สำหรับเกียร์ทุกชุดที่ออกจากโรงงาน
