เปรียบเทียบการฮอบบิ้ง เชปปิ้ง เชฟวิ่ง และการเจียรเฟือง
เปรียบเทียบการกัดเฟือง การเซาะเฟือง การขูดเฟือง และการเจียรเฟือง พร้อมระดับความแม่นยำ GB 4~7 ค่าเผื่อ 0.01~0.05 mm และลำดับขั้นตอนการผลิต
การผลิตเฟืองควรเลือกการกัดเฟือง การเซาะเฟือง การขูดเฟือง หรือการเจียรเฟือง? ตารางเปรียบเทียบความแม่นยำ เนื้อเผื่อ และลำดับขั้นตอนของสี่กระบวนการ
คำตอบหลัก: การเลือกกระบวนการสำหรับการขึ้นรูปฟันเฟือง ต้องอนุมานย้อนกลับจากระดับความแม่นยำที่ระบุในแบบ ไม่ใช่อนุมานจากราคา การกัดเฟืองทั่วไปอยู่ที่ระดับ GB 6~7 การเซาะเฟืองอยู่ที่ระดับ GB 5~6 การขูดเฟืองยกระดับจากพื้นฐานของการกัดเฟืองประมาณ 1 ระดับ การเจียรเฟืองทำได้ถึงระดับ GB 4~5 และการเจียรแบบฟอร์มทำได้ถึงระดับ DIN 3 เฟืองภายใน เฟืองคู่ เฟืองที่มีไหล่ ต้องใช้การเซาะเฟืองเท่านั้น; เฟืองตรงและเฟืองเฉียงแบบเข้าประสานภายนอกใช้ได้ทั้งสี่เส้นทาง การอบชุบด้วยความร้อนทำให้เกิดการเสียรูป 0.01~0.05 mm ความแม่นยำก่อนอบชุบไม่สามารถส่งต่อไปยังชิ้นงานสำเร็จได้โดยตรง ดังนั้นลำดับขั้นตอนจึงคงที่คือ: การขึ้นรูปหยาบ → การอบชุบด้วยความร้อน → การขึ้นรูปละเอียด (การเจียรเฟือง/การฮอนเฟือง) เฟืองในกล่องเกียร์ทั่วไปที่แบบระบุระดับ DIN 7~8 ใช้การกัดเฟืองรวมกับการอบชุบด้วยความร้อนก็เพียงพอ; สำหรับที่ระบุระดับ DIN 4~5 และต้องการแบ็คแลชต่ำและเสียงรบกวนต่ำ ต้องเผื่อเนื้อเจียรให้เพียงพอเพื่อทำการเจียรหลังอบชุบ
หนึ่ง สี่กระบวนการแต่ละแบบรับผิดชอบช่วงใด#
การกัดเฟือง การเซาะเฟือง การขูดเฟือง และการเจียรเฟือง ไม่ได้เป็นความสัมพันธ์แบบทดแทนกัน แต่แต่ละกระบวนการแก้ปัญหาฟันเฟืองที่มีรูปร่างต่างกันและช่วงความแม่นยำต่างกัน
| กระบวนการ | หลักการขึ้นรูปฟันเฟือง | ประเภทฟันเฟืองที่สามารถผลิตได้ | ความสามารถด้านความแม่นยำ (GB/T 10095) | ตำแหน่งขั้นตอนตามปกติ |
|---|---|---|---|---|
| การกัดเฟือง Hobbing | ดอกฮอบและชิ้นงานสร้างฟันแบบเจเนอเรติ้ง | เฟืองตรงและเฟืองเฉียงแบบเข้าประสานภายนอก, เฟืองหนอน | ระดับ GB 6~7 | การขึ้นรูปหยาบ / การขึ้นรูปกึ่งละเอียด ใช้เป็นขั้นตอนสุดท้ายสำหรับชิ้นงานความแม่นยำทั่วไปได้ |
| การเซาะเฟือง Shaping | มีดเซาะเฟืองเคลื่อนขึ้นลงกลับไปกลับมา + การสร้างฟันแบบเจเนอเรติ้ง | เฟืองภายใน, เฟืองคู่/เฟืองสามชั้น, เฟืองที่มีไหล่, สไปลน์ | ระดับ GB 5~6 (การเซาะเฟือง CNC ทำได้ถึงระดับ 5) | กระบวนการหลักสำหรับฟันเฟืองภายในและโครงสร้างที่มีข้อจำกัด |
| การขูดเฟือง Shaving | มีดขูดเฟืองและชิ้นงานเข้าประสานกันอย่างอิสระ | เฟืองตรงและเฟืองเฉียงแบบเข้าประสานภายนอก | ยกระดับจากก่อนขูดประมาณ 1 ระดับ (ระดับ 6~7 → 5~6) | การขึ้นรูปผิวฟันละเอียดก่อนการอบชุบด้วยความร้อน |
| การเจียรเฟือง Grinding | ล้อเจียรแบบฟอร์มหรือล้อเจียรแบบเวิร์มสร้างฟันแบบเจเนอเรติ้ง | เฟืองตรงและเฟืองเฉียงแบบเข้าประสานภายนอก | ระดับ GB 4~5; การเจียรแบบฟอร์มทำได้ถึงระดับ DIN 3 | การขึ้นรูปผิวฟันละเอียดหลังการอบชุบด้วยความร้อน |
ขอบเขตความสามารถของเครื่องเซาะเฟืองค่อนข้างชัดเจน: เครื่องเซาะเฟือง CNC YKX5132 ผลิตโมดูล M1~M8, เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก Φ320 mm, เส้นผ่านศูนย์กลางภายใน Φ250 mm; Y54A ถึง M6, เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก Φ500 mm, เส้นผ่านศูนย์กลางภายใน Φ400 mm; YKX5150 ถึง M10, เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกและภายในเป็น Φ500 mm และ Φ400 mm ตามลำดับ, ความกว้างฟันทำได้ถึง 120 mm งานประเภทวงแหวนเฟืองภายใน เครื่องกัดเฟืองทำไม่ได้ ต้องใช้การเซาะเฟืองเท่านั้น
เครื่องชาร์ฟฟันเฟืองมีขอบเขตการทำงานที่ไม่เล็กเช่นกัน: Y4232C และ Y4245A ถึง M6, YK4232 ถึง M8, เส้นผ่านศูนย์กลางชิ้นงานสูงสุด Φ320~Φ450 mm, สามารถทำมุมเอียงฟันได้ ±30°~±35° หลังการชาร์ฟฟันเฟือง ความหยาบผิวฟันลดจาก Ra≤3.2 μm เหลือ Ra≤1.6 μm, การชาร์ฟละเอียดทำได้ถึง Ra0.8 μm
ด้านการเจียระไนฟันเฟืองมีสองเส้นทาง: การเจียระไนแบบขึ้นรูปใช้หินเจียรขึ้นรูปที่แต่งด้วย CNC เจียระไนทีละฟัน เหมาะกับโมดูลขนาดใหญ่และรูปฟันพิเศษ; การเจียระไนแบบเจเนอเรติ้งใช้หินเจียรแบบเวิร์มเจียระไนต่อเนื่อง ให้ประสิทธิภาพการผลิตแบบจำนวนมากสูงกว่า สามารถควบคุมความหยาบผิวฟันให้อยู่ที่ Ra≤0.4 μm การเจียระไนฟันเฟืองหลังการอบชุบเป็นขั้นตอนสำคัญที่แก้ไขการเสียรูปที่เกิดจากการคาร์บูไรซิงและชุบแข็งให้กลับคืนมา และยังเป็นเส้นแบ่งหลักระหว่างเฟืองที่มีแบ็คลาร์ชต่ำ เสียงต่ำ กับเฟืองอุตสาหกรรมทั่วไป
สอง ระดับความแม่นยำถูกเพิ่มขึ้นทีละระดับได้อย่างไร#
เฟืองที่ผลิตจากวัสดุชนิดเดียวกันและเครื่องกัดฟันเฟืองเครื่องเดียวกัน หากขั้นตอนต่อไปเพิ่มหรือไม่เพิ่มการชาร์ฟฟันเฟือง เพิ่มหรือไม่เพิ่มการเจียระไนฟันเฟือง ความแม่นยำสุดท้ายจะต่างกันหลายระดับ:
| ชุดขั้นตอน | รูปร่างฟัน | แนวฟัน | พิทช์สะสม | การเบี่ยงเบนการหมุนของวงล้อฟัน | ความหยาบผิว Ra |
|---|---|---|---|---|---|
| การกัดฟันเฟือง (การตกแต่งขั้นสุดท้าย) | ระดับ 6~7 | ระดับ 6~7 | ระดับ 7 | ระดับ 7 | ≤3.2 μm |
| การกัดฟันเฟือง → การชาร์ฟฟันเฟือง | ระดับ 5~6 | ระดับ 5~6 | ระดับ 6 | ระดับ 6 | ≤1.6 μm (การชาร์ฟละเอียด Ra0.8) |
| การกัดฟันเฟือง/การเซาะร่องฟันเฟือง → การคาร์บูไรซิงและชุบแข็ง → การเจียระไนฟันเฟือง | ระดับ 4~5 | ระดับ 4~5 | ระดับ 4~5 | ระดับ 4~5 | ≤0.4 μm (การเจียระไนแบบเจเนอเรติ้ง) |
| การกัดฟันเฟือง → การคาร์บูไรซิงและชุบแข็ง → การเจียระไนฟันเฟืองแบบขึ้นรูป | ทำได้ถึงระดับ DIN 3 | ทำได้ถึงระดับ DIN 3 | ทำได้ถึงระดับ DIN 3 | ทำได้ถึงระดับ DIN 3 | ยืนยันตามกระบวนการ |
ข้อควรระวังอย่างหนึ่ง: การชาร์ฟฟันเฟืองเป็นขั้นตอนก่อนการอบชุบ หลังการชาร์ฟยังต้องอบชุบ การเสียรูปจากการอบชุบจะกัดกินความแม่นยำที่ได้จากการชาร์ฟไปบางส่วน ดังนั้นเส้นทางการชาร์ฟฟันเฟืองเหมาะกับกรณีที่ต้องการระดับ GB 6~7 ในขั้นสุดท้าย และไม่ต้องการแบกรับต้นทุนการเจียระไนฟันเฟือง; หากแบบวิศวกรรมกำหนดระดับ GB 5 ขึ้นไป โดยปกติจะใช้ “การคาร์บูไรซิงและชุบแข็ง + การเจียระไนฟันเฟือง” โดยตรง ซึ่งควบคุมได้ดีกว่า “การชาร์ฟฟันเฟือง + การอบชุบ + การแก้ไขอีกครั้ง”
สาม การอบชุบแทรกอยู่ขั้นตอนใด ปริมาณการเสียรูปเป็นตัวกำหนดปริมาณการเจียร#
การอบชุบไม่ใช่เพียงตัวชี้วัดความแข็งเท่านั้น แต่เป็นจุดแบ่งของลำดับขั้นตอน วิธีการอบชุบที่แตกต่างกันนำมาซึ่งปริมาณการเปลี่ยนขนาดที่แตกต่างกัน และเป็นตัวกำหนดโดยตรงว่าต้องเผื่อระยะการกลึงต่อไปไว้เท่าใด:
| วิธีการอบชุบด้วยความร้อน | วัสดุที่เหมาะสม | ช่วงความแข็ง | ปริมาณการเสียรูป | ข้อกำหนดสำหรับกระบวนการถัดไป |
|---|---|---|---|---|
| คาร์บูไรซิ่งชุบแข็ง | 20CrMnTi、20CrMo、20CrNiMo | HRC 58~63 | 0.02~0.05 mm | ส่วนฟันต้องเผื่อปริมาณการเจียร และเจียรฟันหลังอบชุบ |
| การชุบไนไตรด์ (ไนไตรดิง) | 38CrMoAl、40Cr | HV 850~1100 | ≤0.01 mm | การเสียรูปเล็กน้อย สามารถตัดเฉือนละเอียดก่อนอบชุบ หลังไนไตรดิ้งไม่เจียรหรือเจียรน้อย |
| ชุบแข็งแบบเหนี่ยวนำ (ความถี่สูง) | 40Cr、42CrMo、45# | HRC 50~55 | 0.01~0.03 mm | ชุบแข็งเฉพาะที่ พื้นผิวฟันสามารถตกแต่งละเอียดในกระบวนการถัดไป |
| ชุบแข็งและอบคืนตัว | 40Cr、42CrMo、35CrMo | ขึ้นอยู่กับวัสดุและหน้าตัด | — | ปรับปรุงโครงสร้างจุลภาคเพื่อการตัดเฉือนในขั้นถัดไป สามารถแปรรูปครั้งที่สองได้ |
ตารางนี้เป็นเกณฑ์ในการเลือกวัสดุและการกำหนดกระบวนการ วิธีการใช้งานตรงไปตรงมา: หากต้องการความแข็งสูงที่ผิวฟันและยอมรับต้นทุนการเจียรฟันหลังอบชุบ ให้เลือกคาร์บูไรซิ่งชุบแข็ง; หากกังวลเรื่องการเสียรูปและต้องการตัดขั้นตอนการเจียรฟันออก ให้เลือกไนไตรดิ้ง แต่ชั้นไนไตรดิ้งบาง ความสามารถในการรับโหลดไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับชั้นคาร์บูไรซ์ จึงไม่เหมาะกับเฟืองรับโหลดหนัก ปริมาณการเสียรูป 0.02~0.05 mm ของคาร์บูไรซิ่งชุบแข็งหมายความว่าต้องเผื่อปริมาณการเจียรอย่างน้อยในระดับนี้ หากเผื่อน้อยเกินไปจะเจียรไม่ออก หากเผื่อมากเกินไปชั้นคาร์บูไรซ์จะถูกเจียรทะลุ ความลึกของชั้นชุบแข็งที่มีประสิทธิผลจะไม่เป็นไปตามข้อกำหนด
4. การย้อนกลับไปกำหนดเส้นทางกระบวนการผลิตตามระดับความแม่นยำในแบบวิศวกรรม#
เมื่อนำสองข้อข้างต้นมารวมกัน ก็สามารถย้อนกลับไปกำหนดเส้นทางกระบวนการผลิตได้โดยพื้นฐาน ตารางด้านล่างนี้ให้เส้นทางที่สอดคล้องกันตามรูปแบบการระบุความแม่นยำที่พบบ่อยในแบบวิศวกรรม:
| ระดับความแม่นยำในแบบวิศวกรรม | การใช้งานทั่วไป | เส้นทางกระบวนการผลิตส่วนฟันที่แนะนำ |
|---|---|---|
| DIN 9~12 / GB ระดับ 9~12 | โหลดหนักความเร็วต่ำ, เครื่องจักรกลการเกษตร | การฮอบเฟืองหรือการเชปฟันเฟือง, ชุบแข็งและอบคืนตัวหรือชุบแข็งแบบเหนี่ยวนำตามความจำเป็น |
| DIN 7~8 / GB ระดับ 7~8 | กล่องเกียร์อุตสาหกรรมทั่วไป, การยกโครงพอร์ทัล | การฮอบเฟือง → คาร์บูไรซิ่งชุบแข็ง/ชุบแข็งแบบเหนี่ยวนำ → การตกแต่งละเอียด (ตามแบบวิศวกรรม) |
| DIN 6 / GB ระดับ 6 | เฟืองเกียร์ระบบส่งกำลังรถยนต์, กล่องเกียร์อุตสาหกรรมที่ต้องการสูง | การฮอบเฟือง → การโกนฟันเฟือง → คาร์บูไรซิ่งชุบแข็ง (หลังอบชุบพิจารณาตามข้อกำหนดว่าต้องเจียรหรือไม่) |
| DIN 4~5 / GB ระดับ 4~5 | สปินเดิลเครื่องจักรกลความแม่นยำ, ระบบส่งกำลังความเร็วสูงแบบความแม่นยำ | การฮอบเฟือง → คาร์บูไรซิ่งชุบแข็ง → การเจียรฟันเฟือง (แบบเจนเนอเรตติ้งหรือแบบฟอร์มมิ่ง) |
| DIN ระดับ 3 | งานมาตรวิทยาความแม่นยำสูง, สปินเดิลความแม่นยำ | การฮอบเฟือง → คาร์บูไรซิ่งชุบแข็ง → การเจียรฟันเฟืองแบบฟอร์มมิ่ง |
| เฟืองภายใน / เฟืองคู่ / สไปลน์ | กลไกดาวเคราะห์, กลไกเปลี่ยนความเร็ว | ใช้การเชปฟันเฟืองเป็นหลัก (การฮอบไม่สามารถแปรรูปได้) |
ทุกครั้งที่ระดับความแม่นยำสูงขึ้นหนึ่งระดับ ขั้นตอนการผลิตและต้นทุนการตรวจสอบก็จะเพิ่มขึ้นอีกขั้น แนวปฏิบัติที่พบได้บ่อยกว่าในงานวิศวกรรมคือ: กำหนดระดับที่ “เพียงพอต่อการใช้งาน” ตามสภาวะการทำงานจริง (ความเร็วรอบ โหลด เสียงรบกวนที่ยอมรับได้ ข้อกำหนดค่าแบ็คแลช) ก่อน แล้วจึงจัดเส้นทางกระบวนการผลิตให้สอดคล้องกับระดับนี้ แทนที่จะให้เฟืองทุกตัวไปอิงกับระดับ DIN 3
แร็คเป็นอีกสายหนึ่ง — แร็คฟันตรงและแร็คฟันเฉียงใช้การกัดละเอียดและการเจียร ไม่ได้ใช้กระบวนการเดียวกับเฟือง แร็คเกรดเจียรทำได้ถึง DIN 6h25 (ค่าคลาดเคลื่อนพิทช์รวม 0.036 mm/1000 mm) ส่วนเกรดกัดละเอียดอยู่ที่ DIN 8e27 (0.08 mm) และ DIN 10e27 (0.13 mm) วัสดุที่นิยมใช้คือ S45C และ SCM440 ผิวฟันชุบแข็งด้วยความถี่สูง HRC 48~52 หรืออบชุบปรับสภาพ HRC 18~20 ตัวอย่างเช่น แร็คฟันตรงแบบเจียร M2×1000 mm แบบเดียวกัน เขียนรุ่นเป็น GY-CSTGH-020-10-S — วัสดุ รูปแบบฟัน รูปร่าง การผลิตฟัน การอบชุบด้วยความร้อน ห้าตำแหน่งสามารถแยกความหมายได้ในพริบตา ตำแหน่งสุดท้าย S หมายถึงชิ้นส่วนมาตรฐาน ส่วน C หมายถึงผลิตตามแบบของลูกค้า
5. หกประเด็นสำคัญในการเขียนกระบวนการผลิตลงในแบบวิศวกรรมและใบสั่งซื้อ#
- ระบุระดับความแม่นยำให้ชัดเจน และต้องระบุว่าใช้มาตรฐานชุดใด: DIN 3962, GB/T 10095.1, AGMA 2000 ต่างมีค่าที่ยอมรับได้ของตัวเอง หากเขียนเพียง “ระดับ 6” โดยไม่ระบุระบบมาตรฐาน ทั้งสองฝ่ายจะคำนวณตามของตัวเอง
- วิธีการอบชุบด้วยความร้อน + ความแข็ง + ความลึกของชั้นชุบแข็ง ต้องเขียนทั้งสามรายการรวมกัน: การชุบแข็งแบบคาร์บูไรซิ่งต้องระบุความลึกของชั้นชุบแข็งที่มีผล (กำหนดตามโมดูล) การระบุเพียง “HRC 58~62” ไม่เพียงพอต่อการกำหนดความสามารถในการรับโหลด
- ระบุว่าตรวจสอบก่อนหรือหลังอบชุบด้วยความร้อน: เฟืองตัวเดียวกัน การวัดก่อนอบชุบกับการวัดหลังอบชุบและเจียรเสร็จอาจให้ผลต่างกันหนึ่งถึงสองระดับ จุดตรวจสอบต้องเขียนไว้ในข้อกำหนดทางเทคนิค
- ค่าเผื่อเจียรให้ฝ่ายกระบวนการยืนยันตามปริมาณการเสียรูปจากการอบชุบด้วยความร้อน: อย่าตั้งตัวเลขค่าเผื่อเองแล้วบังคับให้ฝ่ายผลิต ถ้าค่าเผื่อเจียรไม่พอจะทำให้ชั้นชุบแข็งที่มีผลไม่เป็นไปตามมาตรฐาน
- ฟันเฟืองภายใน โครงสร้างเฟืองคู่ และโครงสร้างแบบมีขั้น ต้องแจ้งล่วงหน้า: กระบวนการของเฟืองประเภทนี้ใช้การขึ้นรูปฟันแบบเชปปิง (shaping) ไม่ใช่การกัดฟันแบบฮอบบิง (hobbing) ซึ่งส่งผลต่อการเตรียมเครื่องมือตัดและรอบเวลาการผลิต แจ้งแต่เนิ่นๆ ช่วยลดการแก้ไขซ้ำหนึ่งรอบ
- วิธีการตรวจสอบและข้อตกลงเรื่องรายงานที่ให้มาพร้อมสินค้า: จะใช้ศูนย์วัดเฟืองหรือการตรวจสอบการขบกัน (meshing inspection) รายงานจะให้มาพร้อมสินค้าหรือมีบุคคลที่สามร่วมเป็นพยาน ต้องเขียนไว้ในใบสั่งซื้อล่วงหน้า
6. ขอบเขตงานขึ้นรูปฟันที่Geyon Transmissionรับได้#
Geyon Transmissionรับผลิตตามแบบสำหรับการขบแบบภายนอกเฟืองทรงกระบอกฟันตรงและฟันเฉียง (โมดูล M0.5~M20, ความแม่นยำการกัดเฟืองแบบฮอบบิงโดยทั่วไประดับ GB 6~7),เฟืองตัวหนอนและสกรูหนอน ครอบคลุมรูปแบบฟัน Z1~Z6, เฟืองตัวหนอนทองสัมฤทธิ์จับคู่กับสกรูหนอนเหล็ก; เฟืองบายศรีทำตามระดับ 5~6 ของ GB/T 11365. แร็คเฟืองความแม่นยำ มีห้าซีรีส์ ได้แก่ การเจียรฟันเฉียง การเจียรฟันตรง การกัดละเอียดแบบชุบแข็ง และการกัดละเอียดแบบปรับสภาพ เกรดงานเจียรถึง DIN 6h25. เฟืองภายใน เฟืองสองชั้น และสไปลน์ใช้การกัดเฟืองแบบเชปปิง เครื่องกัดเฟืองแบบเชปปิง CNC ครอบคลุมถึงโมดูล M10, เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก Φ500 mm.
การอบชุบรองรับ 4 สายการผลิต ได้แก่ การชุบแข็งแบบคาร์บูไรซิ่ง การไนไตรดิ้ง การชุบแข็งแบบเหนี่ยวนำ และการชุบแข็งและอบคืนตัว; การตกแต่งละเอียดส่วนฟันรองรับการชาร์ฟเฟืองและการเจียรเฟือง การเจียรแบบฟอร์มใช้เครื่องเจียรเฟือง Kapp NILES การเจียรเฟืองทำได้ถึงระดับ DIN 3 และการผลิตจำนวนมากมีเสถียรภาพที่ระดับมาตรฐานแห่งชาติจีน 4~5. ด้านการตรวจสอบมีศูนย์วัดเฟือง(ความไม่แน่นอนของการวัด 0.5 µm), เครื่องวัดพิกัดสามมิติ, เครื่องวัดความกลม, เครื่องวัดความแข็ง และเครื่องตรวจสอบการขบกันของเฟือง ระยะฟัน รูปฟัน ทิศทางฟัน และความแข็ง สามารถวัดจริงและออกรายงานได้——ระบบการตรวจสอบและคุณภาพ และศูนย์วิศวกรรม รายการขีดความสามารถสามารถตรวจสอบได้
ส่งแบบมา——โมดูล จำนวนฟัน ระดับความแม่นยำ ข้อกำหนดการอบชุบ และเงื่อนไขการใช้งาน——ทีมวิศวกรรมจะทบทวนแบบแล้วตอบกลับเส้นทางกระบวนการ แผนค่าเผื่อ แผนการตรวจสอบ และใบเสนอราคา ติดต่อGeyon Transmission หรือเยี่ยมชมเว็บไซต์ทางการภาษาจีนของGeyon Transmission เมื่อลำดับขั้นตอนชัดเจนแล้ว จึงจะพูดคุยเรื่องต้นทุนได้ชัดเจน
